یکشنبه, 10 ارديبهشت 1396  

جدیدترین مطالب

اقوام-و-تمسخر-قومیتی-از-دیدگاه-قرآن-لری-لیراوی
    محسن خواجه گیری /خداوند مئن قرآن ایفرمایه :  ای مردم شمانه وه یه زن...
ایل-لری-کرمان
  احد رستگار فرد /ایل بزرگ لری از ایلات بزرگ استان کرمان و رابُر است، لری...
بهتر-است-اول-خودمان-را-نقد-کنیم
   ابوالفضل بابادی شوراب /در فضای مجازی خواندم و دیدم که یکی از مجریان...
تاثیر-سبد-رای-محسن-رضایی-بر-انتخابات-96
  غلامعلی دهقان عضو شورای مرکزی و سخنگوی حزب اعتدال و توسعه...
بیانیه-کمیته-صیانت-از-آب-چهارمحال-و-بختیاری-در-پاسداشت-۲۸-فروردین
  کمیته صیانت از آب چهارمحال و بختیاری در پاسداشت ۲۸ فروردین 1393...
  مجری برنامه بر لُر بودن آقای بیرانوند تاکید دارداما شوربختانه فرزند...
هیچ؛-سهم-لرستان-و-قوم-لر-از-کتب-درسی
  کتاب مطالعات اجتماعی ششم دبستان چند سالی است که بدون کم و زیاد کردن...
معرفی-کتاب-شهر-های-تاریخی-لُرستان-فیلی
  معرفی اجمالی کتاب حاضر در سه فصل تنظیم شده است. در فصل نخست به کلیات...
بالاخر-روحانی-لرها-را-رویت-کرد
   حسین زمانیان / در دولت روحانی نیز بسان دولتهای پیشین هیچ گامی در جهت...
ریشه-یابی-اسامی-ایلات-لُر
  ابراهیم خدایی /وجود اسامی جانوری در ایل‌وندهای لرستان، مثل بسیاری از...
 

 
 

دکتر «هوشنگ اعظمی» : شیرین‌ترین شیرین‌ها را در راه مردم فدا باید کرد

 

محسن رستمی/

زمانی که این مرد بزرگ از طرف عمال رژیم سابق با حالتی نصیحت‌گونه مورد خطاب قرار می‌گیرد: که به زندگی و رفاه دخترش شیرین بیشتر توجه داشته باشد. دکتر با صلابت پاسخ می‌دهد «شیرین‌ترین شیرین‌ها را در راه مردم فدا باید کرد...»

 

 
محسن رستمی  / پایگاه خبری تحلیلی کاسیت:

 قطعاً هر یک از ما به عنوان بیمار یا همراه بیمار در طول سال گذرمان به مطب پزشکان در سطح شهر برای معالجه افتاده است با توجه به حرفه و جایگاهی که پزشکان از آن برخوردارند می‌توانند معرف همان ذهنیتی باشد که بیماران و عموم مردم از آن جایگاه رفیع انتظار دارند و در سوگندنامه پزشکی آنان که به عنوان اصول و مشرب کاری و فکری آنان می‌باشد فوری‌ترین و اولویت‌ترین مسئله رسیدگی به بیمار و دفع آلام و درد و اندوه از بیماران است، و  همیشه و در همه حال به عنوان یک اصل لایتغیر و یک امر بدیهی در امر طبابت به عنوان یک امر نهادینه شده در مسیر کاری‌شان قرار داشته باشد و اگر خدایی نخواسته مسائل فرعی بر این جایگاه و الا و ارزشمند سایه افکنده باشد باعث خدشه و آسیب به این نهاد ارزشمند می‌گردد.

 

همان طور که می‌دانیم طبقه پزشکان در میان تمام طبقات اجتماعی از احترام و منزلت و جایگاه بسیار ارزشمندی برخوردارند و این امر همان طور که در بالا ذکر شد، ناشی از خدمات و رسیدگی‌ست که نسبت به هم‌نوعان خود از انجام آن دریغ نمی‌ورزند و حال اگر عده‌ای قلیل با توجه به آن‌چه گفته شد فقط به دنبال ....  باشند قطعا این قشر  ارزشمند را در معرض آسیب قرار می‌دهد و مخاطب در این نوشتار آن اقلیتی هستند که متاسفانه از رسالت اصلی و انسانی خویش فاصله گرفته‌اند و فقط در جهت مطامع دنیوی و سیری ناپذیر مشغول گذران می‌کنند و حال نقبی نه چندان دور از گذشته‌های این دیار می‌آوریم که روزگاران  و در همه حال ورد زبان همه‌ی بزرگان بوده است در زمان‌ها و روزگاران گذشته که  مردمان از لحاظ مسائل بهداشتی و درمانی و استانداردهای زندگی در سطح بسیار نامطلوبی قرار داشتند و چگونه تار و پود زندگی اشان را تهدید می‌کرد با کوچک‌ترین مرض و بیماری به کام مرگ فرو می‌رفتند؛ انسان وارسته و خود ساخته‌ای بود که گویی شیرین ترین لحظات زندگی او در گرو خدمت و رسیدگی به درد هم‌نوعان خود بود و با اخلاص و ایثار و اراده‌ای پولادین که گویی وصف آن‌ها در میان مردم به مثابه یک روایت فراتاریخی و فرا زمانی است که بیشتر شبیه اسطوره‌ها و داستان‌های اساطیری‌ست که اتفاق افتاده است اما نه، باور کنید که در همین جا و در همین لرستان و در شهر خودمان پزشکی دردمند و انسان‌دوست که شاید نسل جوان امروز متاسفانه نام او را نیز نشنیده باشد،

بدون کوچک‌ترین توقع و انتظار و منتی مشغول رسیدگی و درمان  به حال محرومان و تهی دستان به صورت کاملاً رایگان بود به یک حس نوستالژیک( دل تنگی)  باور نکردنی می‌ماند که چگونه یک انسان به درجه‌ای از خودسازی و تهذیب  نفس می‌رسد و  با پشت پا زدن به منیت و خودخواهی و هر آن‌چه که انسان بودن انسان را به بند می‌کشد این چنین خالصانه و متواضعانه انسانیت را در فراخنای زمان به عرش می‌رساند. 

 

آری دکتر هوشنگ اعظمی لرستانی آن یگانه پزشک دردمند و پرافتخار سرزمین و دیارمان لرستان است که زندگی و تمام هستی خود را در راه  خدمت به رفع آلام هم‌نوعان خود بدون کوچکترین چشمداشت در طبخ اخلاص گذاشت تا به عنوان نمونه و یگانه بدیل روزگار در ذهن و اندیشه هر لرستانی حک ببندد و تکریم و ستایش همگان را در همه ی زمان‌ها و دوره ها به خود جلب نماید.

زمانی که این مرد بزرگ از طرف یکی از عمال رژیم سابق به حالتی نصیحت‌گونه و اندرزگونه خطاب به شخص دکتر اعظمی می‌گوید: به زندگی و رفاه دخترش شیرین بیشتر توجه داشته باشد ... دکتر با استوار و صلابت «گویی که هیچ تعلق دنیوی او را از انتخاب مسیری که خود در پیش گرفته است که همه زندگی خود را وقف آن ساخته است، باز نمی‌دارد» پاسخ می‌دهد «شیرین‌ترین شیرین‌ها را در راه مردم فدا باید کرد...»

این چنین است که یاد او نام او همچون ستاره‌ای درخشان بر بلندای سرزمین‌مان تا ابد به روشنی و درخشندگی جاودانه خواهد ماند و هر جا و هر زمان که خدمت به مردم و رسیدگی به حال محرومان و مستعضفان وجودداشته باشد «هوشنگ» همان‌جاست... امیدواریم که شرح این واقعیت تلنگری باشد بر همان‌هایی که ذکرشان رفت که انسانیت و انسان بودن را به پای مطامع دنیوی فراموش کرده و از یاد برده اند...