چهارشنبه, 06 ارديبهشت 1396  

جدیدترین مطالب

تاثیر-سبد-رای-محسن-رضایی-بر-انتخابات-96
  غلامعلی دهقان عضو شورای مرکزی و سخنگوی حزب اعتدال و توسعه...
بیانیه-کمیته-صیانت-از-آب-چهارمحال-و-بختیاری-در-پاسداشت-۲۸-فروردین
  کمیته صیانت از آب چهارمحال و بختیاری در پاسداشت ۲۸ فروردین 1393...
  مجری برنامه بر لُر بودن آقای بیرانوند تاکید دارداما شوربختانه فرزند...
هیچ؛-سهم-لرستان-و-قوم-لر-از-کتب-درسی
  کتاب مطالعات اجتماعی ششم دبستان چند سالی است که بدون کم و زیاد کردن...
معرفی-کتاب-شهر-های-تاریخی-لُرستان-فیلی
  معرفی اجمالی کتاب حاضر در سه فصل تنظیم شده است. در فصل نخست به کلیات...
بالاخر-روحانی-لرها-را-رویت-کرد
   حسین زمانیان / در دولت روحانی نیز بسان دولتهای پیشین هیچ گامی در جهت...
ریشه-یابی-اسامی-ایلات-لُر
  ابراهیم خدایی /وجود اسامی جانوری در ایل‌وندهای لرستان، مثل بسیاری از...
پاسخ-به-برخی-انتقادات-درباره-تاریخ-لُر-چراغ-راه-آینده
  شیخ جهانگیر محمودی /«هیچ سندیتی درمطالب مطروحه دراین گفتارنیست.»اما این...
چرا-اکثریت-مردم-لُر-ناآگاه-به-ضرورت-های-زمان-خود-هستند-؟
  حسین عیسوند اسدی /متاسفانه در میان این همه کتاب بی محتوای ایل و نیای من...
گزارش-شب-شعر-بهارونه-لیراوی
    شب شعر بهارونه لیراوی شب هفتم فروردین در روستای بنه احمد لیراوی...
 

 
 

لُرستان؛ از بوم گرایی لتعارفوا تا بوم گرایی لتجاهلوا

 

ابراهیم خدایی /
همان طور که تمرکزگرایی با نادیده گرفتن و نابود کردن تفاوت های محلّی به ظلم و محروم شدن گروهی از حقوق خود می انجامید، بوم گرایی لتجاهلوا نیز خدمتی به این مردم و مناطق نخواهد کرد.

 ابراهیم خدایی، دانشجوی دکتری جامعه شناسی: کمابیش یک صد سال اندیشه ها و رویکردهای نابومگرا، از نظریه های جهان شمول گرفته تا ملی گرا، بر فضای اندیشه و عمل ایرانیان حاکم بوده است اما امروزه خوشبختانه حرکت های نظری و عملی جدّی در نقد این رویکردها همه گیر شده است.

 تمرکزگرایی، دولت سالاری و پایتخت محوری که زمانی همه، از مردم و دولتمردان گرفته تا برنامه ریزان و روشنفکران، آن را نوشداروی جامعه ایرانی گمان می کردند (به استثنای مواردی خاص) اینک حداقل برای بیشتر مردم ایران، از جمله مناطق لُر نشین دستی خالی دارد.

 اینک مشخص است که تمرکزگرایی و جاری کردن همه پول ها، نفت ها، آب ها، آدم ها، امیدها و آرزوها به مرکز شاید در تقویت مرکز و بخش های نزدیک به آن نقشی مثبت ایفا کند، اما ایران، به معنای گسترده کلمه، برنده این جریان نبوده و نخواهد بود.

 برآمدن اندیشه های بوم گرا (در سطوح مختلف قومی، استانی، شهری، ایلی و غیره) به منظور تمرکززدایی و تعدیل و تصحیح روند تمرکزگرایی افراطی رضاشاهی را می توان به فال نیک گرفت به شرطی که این بار افراط در جهت دیگری صورت نگیرد، در نقد تمرکزگرایی جانب انصاف رعایت شود و در جهت گیری های محلی و بومی از بنیادگرایی، زیاده روی و واگرایی پرهیز شود.

 بوم گرایی لتعارفوا!

 در نصیحت جرایانت بوم گرا هیچ کلامی به اندازه آیه شریفه «وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ» نمی تواند هادی و راهنما باشد.

 شریعت الهی به ما توصیه می کند دیدگاه بومگرایانه داشته باشیم، خداوند تفاوت ها و دسته بندی های انسانی را طبیعی و ذاتی بشریت می داند، این دسته بندی ها و تفاوت ها «لتعارفوا» است، برای نزدیک شدن دل هاست و نه برای دور شدن دل ها از همدیگر!

 بوم گرایی تا جایی که زمینه همکاری گروهی از انسان ها (در قالب هم وطنی و هم سرزمینی، هم استانی، هم قومی، هم زبانی، هم طایفه ای و غیره) را فراهم کند می تواند مورد تأیید و تشویق قرار گیرد، اما درست از نقطه ای که به جای آشنایی و مؤانست دل ها، بر طبل جدایی، فاصله گزینی، مرزبندی و دور کردن دل های عباد الله از همدیگر  کوبیده شود دیگر باید آن را «بوم گرایی لتجاهلوا» نامید.

 در بوم گرایی بر «ویژگی های محلّی»، «داشته های بومی» و «نیازهای بومی» تأکید می شود، لذا سخن از تفاوت ها و شباهت های گروه های مختلف به میان می آید، آین تفاوت ها کم کم به رقابت ها و احتمالا ستیزه های محلّی منجر می شود، همان طور که تمرکزگرایی با نادیده گرفتن و نابود کردن تفاوت های محلّی به ظلم و محروم شدن گروهی از حقوق خود می انجامید (مصداق بارز آن وجود پدیده استان های محروم در کشور خودمان است، استان هایی که غالبا از نظر ویژگی های محلّی کاملا شرایط برخوردار بودن را هم دارند اما سیستم تمرکز گرا آن ها را سر جای خودشان، در قعر جدول توسعه، نشانده است)، بوم گرایی لتجاهلوا نیز خدمتی به این مردم و مناطق نخواهد کرد.

 بوم گرایی لتجاهلوا؛ افراطی، تفرقه انگیز، واگرا و تنش زا است، بوم گرایی لتعارفوا؛ میانه رو، وحدت گرا، همگرا، و تنش زدا است.