یکشنبه, 01 مرداد 1396  

جدیدترین مطالب

از-بوم-گرایی-و-هویت-قومی-تا-توسعه-ی-لرستانات
   اشکان خورشیدوند / نخبگان ما تا چه حد در خصوص مرگ شهرام محمدی ، آدرینا...
معرفي-جلگه-ی-چم-کلان
   احمد لطفی /چم كلان نام جلگه اي سرسبز و خرم است كه در ساحل جنوبي...
آنچه-خوار-آید-روزی-به-کار-آید-نادیده-گرفتن-زبان-های-لری-در-ایران
   حسین زمانیان /مشاهدات بیانگر وسواسی ست که در کجا و چگونه نام بردن لر...
مروری-بر-اقوام-و-مردمان-لُر-جنوب
   محسن خواجه گیری لیراوی /  لرهای جنوبی به چندین گویش و لهجه های مختلف...
خبرگزاری-مهر-لرها-را-از-ایران-حذف-کرد
  به گزارش پایگاه خبری گُلوَنی، خبرگزاری مهر در اقدامی عجیب یک نقشه...
سردار-کیخاله-یا-کیقباد-خان
   احمد لطفی /سردار کیخاله یا کیقباد خان ابن سلیمان خان ابن عابد خان ابن...
چه-طور-شد-که-اصفهان-لرستان-و-چهارمحال-بختیاری-را-بلعید
  رضا ساکی: تغییر مرز میان لرستان، چهارمحال‌وبختیاری کار ساده‌ای نیست اما...
قم-رود-چیست-؟-نکاتی-مهم-در-باب-پروژه-انتقال-آب-موسوم-به-قم-رود
   حمید لطفی / طرح موسوم به انتقال آب الیگودرز در شرق لرستان به قم در...
در-عصر-تشنگی-سیمره-نشین-ها؛-طرح-های-ملّی-به-کدام-سمت-جاری-می-شوند؟
   علی باجلان /طرح ملی چیست ؟و چرا فقط طرح هایی که مربوط به انتقال منابع...
آمار-های-دولتی-و-حکایت-بچه-های-ناتنی
   حمید لطفی / در تازه ترین این آمارها که از سوی بانک مرکزی ارائه شده است...
 

 
 

به مناسبت چهلمین روز درگذشت شادروان علیراست کمالوند

 

مهدی ویس­ کرمی/

نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم «علیراست کمالوند» نشان می‌دهد که این هنرمندان براستی شایسته‌ی عنوان «هنرمند مردمی» به شمار می‌روند، چراکه هیچگاه نه خود و نه هنرشان جدای از عامه­ مردم نبوده‌اند.

 

 

مهدی ویس­ کرمی/ عضو شورای نویسندگان نشریه لور:

چندی قبل در سکوت رسانه‌های ملی و محلی، یکی از هنرمندان نامدار ابن دیار چهره در نقاب خاک کشید. «علیراست کمالوند» بی‌شک از هنرمندانی بود که بدون هیچ چشم داشتی برای دل خود و مردم می‌خواند. حدود چهل روز از درگذشت این هنرمند می‌گذرد با وضعیت کنونی حاکم بر فرهنگ و هنر این دیار طبیعی بود که انتظار مجلس بزرگداشت و تکریمی برای این هنرمند را نداشته باشیم، اما براستی جامعه هنر و موسیقی دیار لرستان کجا بودند. دریغ از پیامی، بیانیه‌ای یا حتی چند سطر مطلب در جریده‌ای!

نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم «علیراست کمالوند» نشان می‌دهد که این هنرمندان براستی شایسته‌ی عنوان «هنرمند مردمی» به شمار می‌روند، چراکه هیچگاه نه خود و نه هنرشان جدای از عامه­ی مردم نبوده‌اند.

در روزگاری نه چندان دور نسل‌هایی بودند که با هنر امثال «علیراست» خاطره‌ها داشتند، و صدای این هنرمند مهمان خانه‌ها و خودروهایشان بود. ولی به راستی چه بر سر موسیقی محفلی و مردمی لرستان آمد که نه تنها این هنر به حاشیه رانده شد بلکه صاحبان این هنر نیز این چنین به انزوا کشانده شدند. در این نوشتار قصد نقد ارزشی و محتوایی این نوع موسیقی را ندارم چراکه اساسا حقیر نه سوادش را دارم نه جایگاهش را.

اگرچه شاید زندگی و مرگ مظلومانه امثال «علیراست» و «نورمحمد پاپی» ناراحت کننده باشد، اما حزن انگیزتر از آن، مرگ و به حاشیه رانده شدن این سبک از موسیقی لری باشد. همه قول معروف «تنها صداست که می‌ماند» را شنیده‌ایم لذا می‌توان گفت که امثال «علیراست» نمی‌میرند چراکه اینان در هنرشان ماندگار شده‌اند.

حقیر نمی‌دانم که به این سبک خاص از موسیقی لری باید چه عنوانی داد، موسیقی «برمی»، «محفلی» یا .... ، اما بجز مواردی محدود، سال­هاست آلبوم یا حتی ترانه‌ای در این سبک روانه بازار موسیقی لرستان نمی‌شود، که این موضوع خود جای سوال دارد.

شاید خاصیت این سبک بقا و زندگی آن در میان توده‌های مردم باشد، هنوز هم هر جا که دلی می‌گیرد این نوا در دیار بلوط و کمانچه به گوش می‌رسد، سال گذشته در برنامه مسابقه‌ی خوانندگی که در شبکه‌ی افلاک تولید و پخش شد، تعداد چشمگیری از هنرمندان آماتوری که در این رقابت شرکت کرده بودند این سبک از موسیقی را ارائه می‌دادند، که این موضوع حکایت از جایگاه ویژه این سبک موسیقی در میان مردم لر دارد.

به هر حال ای کاش بیشتر قدر هنرمندان و اهالی موسیقی لرستان این میراث‌داران هنر جاودانه مردم لر را بدانیم.

در پایان دو نمونه از کارهای شادروان علیراست کمالوند تقدیم دوستداران این هنرمند مردمی می‌گردد:

به یاد دکتر هوشنگ اعظمی

مردمونئ کئ دیه سفر وی دیری / تک بویی، تنیا بویی، بئ کس بمیری

 

 

اضافه کردن نظر

نظرات خود را، حداکثر در 800 کاراکتر، به خط فارسی بنویسید. نظرات حداکثر ظرف 72 ساعت بازبینی می شوند و در صورت تایید و صلاح دید مدیریت سایت به نمایش در می آید.

کد امنیتی
تازه کردن