پنج شنبه, 05 اسفند 1395  

جدیدترین مطالب

توزیع-کتاب-مردم-شناسی-قوم-بختیاری
  مردم شناسی قوم بختیاریتافیف : حمیدرضا کاویانی چگنی موضوع : معرفی و...
بیانیه-استقرار-نظام-شایسته-سالاری-لرستان
    مردم شریف و نجیب استان لرستان استاندار ارجمند و مدیران محترم ادارات...
آموختن-زبان-مادری-هم،-«حق-مسلم-ماست»
    محسن کرامتی مقدم /۲۱ فوریه (۳ اسفند) از طرف سازمان یونسکو به عنوان...
شعری-به-مناسبت-روز-جهانی-زبان-مادری
   / رضا جهانی نهاوندیﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﯾﻮﻧﺴﮑﻮ ﺭﻭﺯ ۲۱ ﻓﻮﺭﯾﻪ ﺭﺍ ﺭﻭﺯ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ...
عرض-تسلیت-سایت-لور-به-همکار-محترممان-جناب-عبدالرضا-قاسمی-سردبیر-پایگاه-یافته
  کل من علیها فان و یبقی وجه ربک ذو الجلال و الاکرام  جناب آقای...
حق-خرم-آباد-و-حق-به-خرم-آباد
   / روزبه کلانتریبه عنوان لُری که در خارج از خرموئه (خرم‌آباد) و خارج از...
علیراست
  مهدی ویس­ کرمی/ نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم...
یادداشتی-به-مناسبت-زادروز-استاد-ایرج-رحمانپور
   علی باجلان / اکنون شصت سال از عمرش می گذرد بزرگمردی که صدایش صدای...
شوراهای-شهر؛-نهادی-اجتماعی-یا-سیاسی-گزارشی-از-یک-بحث-تلگرامی
   مجتبی ترکارانی / موضوع بحث: شوراهای شهر؛ نهادی اجتماعی یا...
عیسی-قائدرحمت-به-سوگ-پدر-نشست
  نشریه فرهنگی اجتماعی لور /عیسی قائدرحمت نویسنده و پژوهشگر لُر شناس و...
 

 
 

به مناسبت چهلمین روز درگذشت شادروان علیراست کمالوند

 

مهدی ویس­ کرمی/

نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم «علیراست کمالوند» نشان می‌دهد که این هنرمندان براستی شایسته‌ی عنوان «هنرمند مردمی» به شمار می‌روند، چراکه هیچگاه نه خود و نه هنرشان جدای از عامه­ مردم نبوده‌اند.

 

 

مهدی ویس­ کرمی/ عضو شورای نویسندگان نشریه لور:

چندی قبل در سکوت رسانه‌های ملی و محلی، یکی از هنرمندان نامدار ابن دیار چهره در نقاب خاک کشید. «علیراست کمالوند» بی‌شک از هنرمندانی بود که بدون هیچ چشم داشتی برای دل خود و مردم می‌خواند. حدود چهل روز از درگذشت این هنرمند می‌گذرد با وضعیت کنونی حاکم بر فرهنگ و هنر این دیار طبیعی بود که انتظار مجلس بزرگداشت و تکریمی برای این هنرمند را نداشته باشیم، اما براستی جامعه هنر و موسیقی دیار لرستان کجا بودند. دریغ از پیامی، بیانیه‌ای یا حتی چند سطر مطلب در جریده‌ای!

نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم «علیراست کمالوند» نشان می‌دهد که این هنرمندان براستی شایسته‌ی عنوان «هنرمند مردمی» به شمار می‌روند، چراکه هیچگاه نه خود و نه هنرشان جدای از عامه­ی مردم نبوده‌اند.

در روزگاری نه چندان دور نسل‌هایی بودند که با هنر امثال «علیراست» خاطره‌ها داشتند، و صدای این هنرمند مهمان خانه‌ها و خودروهایشان بود. ولی به راستی چه بر سر موسیقی محفلی و مردمی لرستان آمد که نه تنها این هنر به حاشیه رانده شد بلکه صاحبان این هنر نیز این چنین به انزوا کشانده شدند. در این نوشتار قصد نقد ارزشی و محتوایی این نوع موسیقی را ندارم چراکه اساسا حقیر نه سوادش را دارم نه جایگاهش را.

اگرچه شاید زندگی و مرگ مظلومانه امثال «علیراست» و «نورمحمد پاپی» ناراحت کننده باشد، اما حزن انگیزتر از آن، مرگ و به حاشیه رانده شدن این سبک از موسیقی لری باشد. همه قول معروف «تنها صداست که می‌ماند» را شنیده‌ایم لذا می‌توان گفت که امثال «علیراست» نمی‌میرند چراکه اینان در هنرشان ماندگار شده‌اند.

حقیر نمی‌دانم که به این سبک خاص از موسیقی لری باید چه عنوانی داد، موسیقی «برمی»، «محفلی» یا .... ، اما بجز مواردی محدود، سال­هاست آلبوم یا حتی ترانه‌ای در این سبک روانه بازار موسیقی لرستان نمی‌شود، که این موضوع خود جای سوال دارد.

شاید خاصیت این سبک بقا و زندگی آن در میان توده‌های مردم باشد، هنوز هم هر جا که دلی می‌گیرد این نوا در دیار بلوط و کمانچه به گوش می‌رسد، سال گذشته در برنامه مسابقه‌ی خوانندگی که در شبکه‌ی افلاک تولید و پخش شد، تعداد چشمگیری از هنرمندان آماتوری که در این رقابت شرکت کرده بودند این سبک از موسیقی را ارائه می‌دادند، که این موضوع حکایت از جایگاه ویژه این سبک موسیقی در میان مردم لر دارد.

به هر حال ای کاش بیشتر قدر هنرمندان و اهالی موسیقی لرستان این میراث‌داران هنر جاودانه مردم لر را بدانیم.

در پایان دو نمونه از کارهای شادروان علیراست کمالوند تقدیم دوستداران این هنرمند مردمی می‌گردد:

به یاد دکتر هوشنگ اعظمی

مردمونئ کئ دیه سفر وی دیری / تک بویی، تنیا بویی، بئ کس بمیری