پنج شنبه, 03 فروردين 1396  

جدیدترین مطالب

چهارشنبه-سوری-و-نوروز-در-لیراوی
   محسن خواجه گیری /تحویل سال و کریسمس مسیحیان پیرمردی به نام بابا نوئل...
نام-خیران-چهارمحال-و-بختیاری-بر-تارک-کشور-ماندگار-شد
  استاندار چهارمحال و بختیاری گفت: نام خیران این استان بر تارک کشور...
مهریه-ای-از-جنس-تو-را-مینویسم-سرزمینم
   نشریه فرهنگی اجتماعی لور / مصطفی کاویار و زینب عطایی زوج لُر تبار (...
آیین-نکوداشت-حاج-قربانعلی-رئیسی-دهکردی
  با توجه به اجرای افزون بر 30 پروژه مهم خیری از سوی جناب آقای حاج...
ویژه-نامه-دومین-جشنواره-فرهنگی-قوم-لُر-با-همکاری-نشریه-لور
   نشریه اینترنتی لور /به دنبال استقبال پر شور همتباران در سال گذشته...
از-هتاکی-به-مردم-لُر-تا-پوزش-طلبی-های-همیشگی-لُر-کیست-؟
  محسن خواجه گیری لیراوی /محتوای کلیپی که اخیرا در فضای مجازی منتشر شده...
هرور-دس-وه-زونی،-چئ-بکم-سیت
  فرامرز درویشی (ویرا لرستانی) / هرور دس وه زونی، چئ بکم سیت / دِمـازا...
نقش-میراث-فرهنگی-مادّی-در-توسعه-استان-لرستان
    محمد میرزایی رشنو، محمد محمدی اصل / بی شک میراث فرهنگی از مهمترین...
به-اختلاف-افکنی-در-بختیاری-پایان-داده-شود
  ابوالفضل بابادی شوراب / با مطالعه تاریخ مردم بختیاری به ستم هایی که...
برگزاری-جشنواره-فرهنگی-قوم-لر-در-دانشگاه-تهران
  تیم برگزاری جشنواره فرهنگی – دانشجویی قوم بزرگ لر بعد از برگزاری موفق...
 

 
 

به مناسبت چهلمین روز درگذشت شادروان علیراست کمالوند

 

مهدی ویس­ کرمی/

نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم «علیراست کمالوند» نشان می‌دهد که این هنرمندان براستی شایسته‌ی عنوان «هنرمند مردمی» به شمار می‌روند، چراکه هیچگاه نه خود و نه هنرشان جدای از عامه­ مردم نبوده‌اند.

 

 

مهدی ویس­ کرمی/ عضو شورای نویسندگان نشریه لور:

چندی قبل در سکوت رسانه‌های ملی و محلی، یکی از هنرمندان نامدار ابن دیار چهره در نقاب خاک کشید. «علیراست کمالوند» بی‌شک از هنرمندانی بود که بدون هیچ چشم داشتی برای دل خود و مردم می‌خواند. حدود چهل روز از درگذشت این هنرمند می‌گذرد با وضعیت کنونی حاکم بر فرهنگ و هنر این دیار طبیعی بود که انتظار مجلس بزرگداشت و تکریمی برای این هنرمند را نداشته باشیم، اما براستی جامعه هنر و موسیقی دیار لرستان کجا بودند. دریغ از پیامی، بیانیه‌ای یا حتی چند سطر مطلب در جریده‌ای!

نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم «علیراست کمالوند» نشان می‌دهد که این هنرمندان براستی شایسته‌ی عنوان «هنرمند مردمی» به شمار می‌روند، چراکه هیچگاه نه خود و نه هنرشان جدای از عامه­ی مردم نبوده‌اند.

در روزگاری نه چندان دور نسل‌هایی بودند که با هنر امثال «علیراست» خاطره‌ها داشتند، و صدای این هنرمند مهمان خانه‌ها و خودروهایشان بود. ولی به راستی چه بر سر موسیقی محفلی و مردمی لرستان آمد که نه تنها این هنر به حاشیه رانده شد بلکه صاحبان این هنر نیز این چنین به انزوا کشانده شدند. در این نوشتار قصد نقد ارزشی و محتوایی این نوع موسیقی را ندارم چراکه اساسا حقیر نه سوادش را دارم نه جایگاهش را.

اگرچه شاید زندگی و مرگ مظلومانه امثال «علیراست» و «نورمحمد پاپی» ناراحت کننده باشد، اما حزن انگیزتر از آن، مرگ و به حاشیه رانده شدن این سبک از موسیقی لری باشد. همه قول معروف «تنها صداست که می‌ماند» را شنیده‌ایم لذا می‌توان گفت که امثال «علیراست» نمی‌میرند چراکه اینان در هنرشان ماندگار شده‌اند.

حقیر نمی‌دانم که به این سبک خاص از موسیقی لری باید چه عنوانی داد، موسیقی «برمی»، «محفلی» یا .... ، اما بجز مواردی محدود، سال­هاست آلبوم یا حتی ترانه‌ای در این سبک روانه بازار موسیقی لرستان نمی‌شود، که این موضوع خود جای سوال دارد.

شاید خاصیت این سبک بقا و زندگی آن در میان توده‌های مردم باشد، هنوز هم هر جا که دلی می‌گیرد این نوا در دیار بلوط و کمانچه به گوش می‌رسد، سال گذشته در برنامه مسابقه‌ی خوانندگی که در شبکه‌ی افلاک تولید و پخش شد، تعداد چشمگیری از هنرمندان آماتوری که در این رقابت شرکت کرده بودند این سبک از موسیقی را ارائه می‌دادند، که این موضوع حکایت از جایگاه ویژه این سبک موسیقی در میان مردم لر دارد.

به هر حال ای کاش بیشتر قدر هنرمندان و اهالی موسیقی لرستان این میراث‌داران هنر جاودانه مردم لر را بدانیم.

در پایان دو نمونه از کارهای شادروان علیراست کمالوند تقدیم دوستداران این هنرمند مردمی می‌گردد:

به یاد دکتر هوشنگ اعظمی

مردمونئ کئ دیه سفر وی دیری / تک بویی، تنیا بویی، بئ کس بمیری