چهارشنبه, 06 ارديبهشت 1396  

جدیدترین مطالب

تاثیر-سبد-رای-محسن-رضایی-بر-انتخابات-96
  غلامعلی دهقان عضو شورای مرکزی و سخنگوی حزب اعتدال و توسعه...
بیانیه-کمیته-صیانت-از-آب-چهارمحال-و-بختیاری-در-پاسداشت-۲۸-فروردین
  کمیته صیانت از آب چهارمحال و بختیاری در پاسداشت ۲۸ فروردین 1393...
  مجری برنامه بر لُر بودن آقای بیرانوند تاکید دارداما شوربختانه فرزند...
هیچ؛-سهم-لرستان-و-قوم-لر-از-کتب-درسی
  کتاب مطالعات اجتماعی ششم دبستان چند سالی است که بدون کم و زیاد کردن...
معرفی-کتاب-شهر-های-تاریخی-لُرستان-فیلی
  معرفی اجمالی کتاب حاضر در سه فصل تنظیم شده است. در فصل نخست به کلیات...
بالاخر-روحانی-لرها-را-رویت-کرد
   حسین زمانیان / در دولت روحانی نیز بسان دولتهای پیشین هیچ گامی در جهت...
ریشه-یابی-اسامی-ایلات-لُر
  ابراهیم خدایی /وجود اسامی جانوری در ایل‌وندهای لرستان، مثل بسیاری از...
پاسخ-به-برخی-انتقادات-درباره-تاریخ-لُر-چراغ-راه-آینده
  شیخ جهانگیر محمودی /«هیچ سندیتی درمطالب مطروحه دراین گفتارنیست.»اما این...
چرا-اکثریت-مردم-لُر-ناآگاه-به-ضرورت-های-زمان-خود-هستند-؟
  حسین عیسوند اسدی /متاسفانه در میان این همه کتاب بی محتوای ایل و نیای من...
گزارش-شب-شعر-بهارونه-لیراوی
    شب شعر بهارونه لیراوی شب هفتم فروردین در روستای بنه احمد لیراوی...
 

 
 

به مناسبت چهلمین روز درگذشت شادروان علیراست کمالوند

 

مهدی ویس­ کرمی/

نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم «علیراست کمالوند» نشان می‌دهد که این هنرمندان براستی شایسته‌ی عنوان «هنرمند مردمی» به شمار می‌روند، چراکه هیچگاه نه خود و نه هنرشان جدای از عامه­ مردم نبوده‌اند.

 

 

مهدی ویس­ کرمی/ عضو شورای نویسندگان نشریه لور:

چندی قبل در سکوت رسانه‌های ملی و محلی، یکی از هنرمندان نامدار ابن دیار چهره در نقاب خاک کشید. «علیراست کمالوند» بی‌شک از هنرمندانی بود که بدون هیچ چشم داشتی برای دل خود و مردم می‌خواند. حدود چهل روز از درگذشت این هنرمند می‌گذرد با وضعیت کنونی حاکم بر فرهنگ و هنر این دیار طبیعی بود که انتظار مجلس بزرگداشت و تکریمی برای این هنرمند را نداشته باشیم، اما براستی جامعه هنر و موسیقی دیار لرستان کجا بودند. دریغ از پیامی، بیانیه‌ای یا حتی چند سطر مطلب در جریده‌ای!

نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم «علیراست کمالوند» نشان می‌دهد که این هنرمندان براستی شایسته‌ی عنوان «هنرمند مردمی» به شمار می‌روند، چراکه هیچگاه نه خود و نه هنرشان جدای از عامه­ی مردم نبوده‌اند.

در روزگاری نه چندان دور نسل‌هایی بودند که با هنر امثال «علیراست» خاطره‌ها داشتند، و صدای این هنرمند مهمان خانه‌ها و خودروهایشان بود. ولی به راستی چه بر سر موسیقی محفلی و مردمی لرستان آمد که نه تنها این هنر به حاشیه رانده شد بلکه صاحبان این هنر نیز این چنین به انزوا کشانده شدند. در این نوشتار قصد نقد ارزشی و محتوایی این نوع موسیقی را ندارم چراکه اساسا حقیر نه سوادش را دارم نه جایگاهش را.

اگرچه شاید زندگی و مرگ مظلومانه امثال «علیراست» و «نورمحمد پاپی» ناراحت کننده باشد، اما حزن انگیزتر از آن، مرگ و به حاشیه رانده شدن این سبک از موسیقی لری باشد. همه قول معروف «تنها صداست که می‌ماند» را شنیده‌ایم لذا می‌توان گفت که امثال «علیراست» نمی‌میرند چراکه اینان در هنرشان ماندگار شده‌اند.

حقیر نمی‌دانم که به این سبک خاص از موسیقی لری باید چه عنوانی داد، موسیقی «برمی»، «محفلی» یا .... ، اما بجز مواردی محدود، سال­هاست آلبوم یا حتی ترانه‌ای در این سبک روانه بازار موسیقی لرستان نمی‌شود، که این موضوع خود جای سوال دارد.

شاید خاصیت این سبک بقا و زندگی آن در میان توده‌های مردم باشد، هنوز هم هر جا که دلی می‌گیرد این نوا در دیار بلوط و کمانچه به گوش می‌رسد، سال گذشته در برنامه مسابقه‌ی خوانندگی که در شبکه‌ی افلاک تولید و پخش شد، تعداد چشمگیری از هنرمندان آماتوری که در این رقابت شرکت کرده بودند این سبک از موسیقی را ارائه می‌دادند، که این موضوع حکایت از جایگاه ویژه این سبک موسیقی در میان مردم لر دارد.

به هر حال ای کاش بیشتر قدر هنرمندان و اهالی موسیقی لرستان این میراث‌داران هنر جاودانه مردم لر را بدانیم.

در پایان دو نمونه از کارهای شادروان علیراست کمالوند تقدیم دوستداران این هنرمند مردمی می‌گردد:

به یاد دکتر هوشنگ اعظمی

مردمونئ کئ دیه سفر وی دیری / تک بویی، تنیا بویی، بئ کس بمیری