چهارشنبه, 04 اسفند 1395  

جدیدترین مطالب

آموختن-زبان-مادری-هم،-«حق-مسلم-ماست»
    محسن کرامتی مقدم /۲۱ فوریه (۳ اسفند) از طرف سازمان یونسکو به عنوان...
شعری-به-مناسبت-روز-جهانی-زبان-مادری
   / رضا جهانی نهاوندیﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﯾﻮﻧﺴﮑﻮ ﺭﻭﺯ ۲۱ ﻓﻮﺭﯾﻪ ﺭﺍ ﺭﻭﺯ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ...
عرض-تسلیت-سایت-لور-به-همکار-محترممان-جناب-عبدالرضا-قاسمی-سردبیر-پایگاه-یافته
  کل من علیها فان و یبقی وجه ربک ذو الجلال و الاکرام  جناب آقای...
حق-خرم-آباد-و-حق-به-خرم-آباد
   / روزبه کلانتریبه عنوان لُری که در خارج از خرموئه (خرم‌آباد) و خارج از...
علیراست
  مهدی ویس­ کرمی/ نگاهی به منش و سبک زندگی هنرمندان مردمی مانند مرحوم...
یادداشتی-به-مناسبت-زادروز-استاد-ایرج-رحمانپور
   علی باجلان / اکنون شصت سال از عمرش می گذرد بزرگمردی که صدایش صدای...
شوراهای-شهر؛-نهادی-اجتماعی-یا-سیاسی-گزارشی-از-یک-بحث-تلگرامی
   مجتبی ترکارانی / موضوع بحث: شوراهای شهر؛ نهادی اجتماعی یا...
عیسی-قائدرحمت-به-سوگ-پدر-نشست
  نشریه فرهنگی اجتماعی لور /عیسی قائدرحمت نویسنده و پژوهشگر لُر شناس و...
بیانیه-کمیته-صیانت-از-آب-استان-چارمهال-و-بختیاری
برادر ارجمند جناب آقای مهندس چیت چیان، وزیر محترم نیروبا عدم حمایت از...
افتخارآفرینی-دانش‌آموزان-ملایری-در-مسابقات-نانو
  معاون آموزشی اداره آموزش و پرورش شهرستان ملایر از کسب چهار رتبه...
 

 
 

لرستان پُر است از "طالب" اگر امکانات عادلانه توزیع شود

   

مهدی ویس‌کرمی/

اگر آن 1/5 میلیاردی که به جیب فلان فوتبالیست ریخته می‌شود در جایی مثل کوهدشت یا اندیمشک سرمایه‌گذاری شود و امکاناتی مثل سالن کشتی و تجهیزاتی اولیه‌ فراهم گردد، خواهید دید این مناطق تنها یک نعمت‌پور یا عبدولی نخواهند داشت. متأسفانه به دلیل عدم عدالت در توزیع امکانات ورزشی، کشتی مناطقی چون لرستان، خوزستان، همدان، کرمانشاه و ... دیگر فروغ دهه‌های گذشته را ندارد.

 

 

مهدی ویس‌کرمی

مقدمه:

 گرچه می‌دانیم احتمال اینکه مسئولی وقت بگذارد و نشریات چاپی و مجازی این دیار را مطالعه کرده و اینگونه نوشته‌ها اندکی در وی تاثیر بگذارد ناچیز است اما ما باز هم می‌نویسیم چراکه کار دیگری جز نوشتن نمی‌دانیم! دیگر اینکه راقم این سطور نه ورزشکار است و نه ورزشی‌نویس! غرض ذکر چند نکته‌ است که ممکن است ضمن آشفتگی ارتباط چندانی نیز با هم نداشته باشند. کاستی‌ها را بر این حقیر ببخشائید.

 اپیزود اول:

 مسابقات کشتی فرنگی قهرمانی جهان به پایان رسید، آنچه حلاوت این رقابت‌ها را برای ما لر‌ها بیشتر کرد کسب مدال زرین وزن 84 کیلوگرم توسط طالب نعمت‌پور یَل کوهدشتی تیم ملی ایران بود که با اقتدار و شایستگی هر چه تمام‌تر حریفان خود را یکی پس از دیگری از پیش رو برداشت و ایران را صاحب گردن‌آویز طلای این وزن نمود. در سرزمینی که نیم بیشتری از جوانانش بیکارند و برای سیر کردن شکم خود و خانواده‌شان به مشاغل سطح‌پایین تهران و دیگر کلان‌شهرها روی می‌آورند، مجالی برای ورزش و پرورش قهرمانانی در سطح جهانی‌ نمی‌ماند. یادمان نرفته است کوهدشت همان جایی است که چند سال پیش 17 جوان غالباً تحصیل‌کرده‌اش که برای کارگری به تهران کوچانده شده بودند، زیر خروارها خاک به خواب رفتند. آخرش هم کسی نفهمید مسببین آن حادثه چه کسانی بود؟ آیا در محکمه‌ای محاکمه شدند؟ آیا بازماندگان آنها به حقوق خود رسیدند؟ .......... به هر روی جا دارد مسئولان استان، به ویژه جناب مهندس بازوند که خبر استانداری ‌ایشان، دیروز روی تلکس‌های خبری رفت پاداشی ویژه برای پهلوان کوهدشتی در نظر گرفته و تقدیری شایسته از وی به عمل آورند.

 اپیزود دوم:

 آقایان مسئول باور کنید اگر آن 1/5 میلیاردی که به جیب فلان فوتبالیست ریخته می‌شود در جاهای مستعدی مثل کوهدشت، اندیمشک و ... سرمایه‌گذاری شده و امکاناتی مثل سالن کشتی و تجهیزاتی اولیه‌ فراهم گردد، خواهید دید این مناطق تنها یک نعمت‌پور یا عبدولی نخواهند داشت. کسی منکر استعداد و شایستگی‌های جایی مثل مازندران در کشتی نیست اما به دلیل عدم عدالت در توزیع امکانات ورزشی، کشتی مناطقی چون کرمانشاه، لرستان، خوزستان، همدان و ... دیگر فروغ دهه‌های گذشته را ندارند. تراژدی تیم فوتبال گهر دورود که به دلیل نبود ورزشگاه از دیدارهای خانه‌ای محروم و به لیگ یک سقوط داده شد، نمونه‌ی دیگری از فقر زیرساخت‌های ورزشی در این مناطق می‌‌باشد. به هر حال با تأکید بر یادداشت ابراهیم خدایی [لینک مطلب] مسئله‌ی ورزش را نمی‌توان از اقتصاد و سایر معضلات ریز و درشت این مناطق جدا کرد، بلکه نسخه‌ای ملی و فرااستانی می‌طلبد.‌

اپیزود سوم:

 مطلبی در سایت میرملاس نیوز با عنوان "وقتی دلاور ایرانی برابر یک وطن‌فروش ایرانی برد" منتشر شده که جای تأمل دارد.[خوشبختانه این مطلب از سایت میرملاس حذف شده است] غیرت، دلاوری و کارستان طالب نعمت‌پور جای هیچ حرف و بحثی ندارد. اگرچه تغییر ملیت سامان طهماسبی با احساسات وطن‌دوستانه‌ی ایرانیان مغایرت دارد اما به نظر حقیر عنوان وطن‌فروش به هیچ وجه برازنده‌ی این جوان شایسته کُرد نیست، که افتخاراتی نیز برای کشورمان آفریده است. در مسابقه‌ی فینال شنبه شب به اندازه‌ی انگیزه‌ی طالب‌نعمت‌پور در چهره‌ی سامان طهماسبی غم و تردید دیده می‌شد. واقعیت‌ها را بپذیریم، با حس غیرت و وطن‌دوستی در دنیای امروز به هیچ کسی مسکن، ماشین و درآمد نمی‌دهند. ورزشکاری که عمر و جوانی‌اش را در راه ورزش صرف می‌کند معلوم است که صاحب شغل و درآمد دیگری نمی‌شود،  یک ورزشکار حق دارد به فکر آینده‌ی خود و خانواده‌اش باشد بخصوص در چند صباح دیگر که عمر ورزشی‌اش به پایان می‌رسد. مسئولانی که شعار حمایت از ورزش اول‌شان گوش فلک را پر کرده است کجایند؟ چرا کسی نگفت دلیل کناره‌گیری زودهنگام فرنگی‌کاران طلایی المپیک سال گذشته لندن چه بود؟ آیا امثال نعمت‌پور، عبدولی، طهماسبی، نوروزی و ... به اندازه‌ی یک فوتبالیست درجه چند استقلال، پرسپولیس و سپاهان از ورزش این مملکت سهم ندارند. به هر حال سرنوشت سامان طهماسبی، بایستی تلنگری برای مسئولان ورزش کشور باشد. اتفاقی که امیدواریم دیگر شاهد آن نباشیم.

 

در همین زمینه:

غرش غیرت کوهدشت بر قله ی افتخار جهان/ طالب نعمت پور قهرمان کشتی فرنگی جهان شد

لرستان شادمان از کسب طلای کشتی فرنگی قهرمانی جهان/ تبریک انجمن سرفرازی به طالب نعمت پور/ کم کاری لربلاگ ها