پنج شنبه, 10 فروردين 1396  

جدیدترین مطالب

گزارش-شب-شعر-بهارونه-لیراوی
    شب شعر بهارونه لیراوی شب هفتم فروردین در روستای بنه احمد لیراوی...
چهارشنبه-سوری-و-نوروز-در-لیراوی
   محسن خواجه گیری /تحویل سال و کریسمس مسیحیان پیرمردی به نام بابا نوئل...
نام-خیران-چهارمحال-و-بختیاری-بر-تارک-کشور-ماندگار-شد
  استاندار چهارمحال و بختیاری گفت: نام خیران این استان بر تارک کشور...
مهریه-ای-از-جنس-تو-را-مینویسم-سرزمینم
   نشریه فرهنگی اجتماعی لور / مصطفی کاویار و زینب عطایی زوج لُر تبار (...
آیین-نکوداشت-حاج-قربانعلی-رئیسی-دهکردی
  با توجه به اجرای افزون بر 30 پروژه مهم خیری از سوی جناب آقای حاج...
ویژه-نامه-دومین-جشنواره-فرهنگی-قوم-لُر-با-همکاری-نشریه-لور
   نشریه اینترنتی لور /به دنبال استقبال پر شور همتباران در سال گذشته...
از-هتاکی-به-مردم-لُر-تا-پوزش-طلبی-های-همیشگی-لُر-کیست-؟
  محسن خواجه گیری لیراوی /محتوای کلیپی که اخیرا در فضای مجازی منتشر شده...
هرور-دس-وه-زونی،-چئ-بکم-سیت
  فرامرز درویشی (ویرا لرستانی) / هرور دس وه زونی، چئ بکم سیت / دِمـازا...
نقش-میراث-فرهنگی-مادّی-در-توسعه-استان-لرستان
    محمد میرزایی رشنو، محمد محمدی اصل / بی شک میراث فرهنگی از مهمترین...
به-اختلاف-افکنی-در-بختیاری-پایان-داده-شود
  ابوالفضل بابادی شوراب / با مطالعه تاریخ مردم بختیاری به ستم هایی که...
 

 
 

لرستان پُر است از "طالب" اگر امکانات عادلانه توزیع شود

   

مهدی ویس‌کرمی/

اگر آن 1/5 میلیاردی که به جیب فلان فوتبالیست ریخته می‌شود در جایی مثل کوهدشت یا اندیمشک سرمایه‌گذاری شود و امکاناتی مثل سالن کشتی و تجهیزاتی اولیه‌ فراهم گردد، خواهید دید این مناطق تنها یک نعمت‌پور یا عبدولی نخواهند داشت. متأسفانه به دلیل عدم عدالت در توزیع امکانات ورزشی، کشتی مناطقی چون لرستان، خوزستان، همدان، کرمانشاه و ... دیگر فروغ دهه‌های گذشته را ندارد.

 

 

مهدی ویس‌کرمی

مقدمه:

 گرچه می‌دانیم احتمال اینکه مسئولی وقت بگذارد و نشریات چاپی و مجازی این دیار را مطالعه کرده و اینگونه نوشته‌ها اندکی در وی تاثیر بگذارد ناچیز است اما ما باز هم می‌نویسیم چراکه کار دیگری جز نوشتن نمی‌دانیم! دیگر اینکه راقم این سطور نه ورزشکار است و نه ورزشی‌نویس! غرض ذکر چند نکته‌ است که ممکن است ضمن آشفتگی ارتباط چندانی نیز با هم نداشته باشند. کاستی‌ها را بر این حقیر ببخشائید.

 اپیزود اول:

 مسابقات کشتی فرنگی قهرمانی جهان به پایان رسید، آنچه حلاوت این رقابت‌ها را برای ما لر‌ها بیشتر کرد کسب مدال زرین وزن 84 کیلوگرم توسط طالب نعمت‌پور یَل کوهدشتی تیم ملی ایران بود که با اقتدار و شایستگی هر چه تمام‌تر حریفان خود را یکی پس از دیگری از پیش رو برداشت و ایران را صاحب گردن‌آویز طلای این وزن نمود. در سرزمینی که نیم بیشتری از جوانانش بیکارند و برای سیر کردن شکم خود و خانواده‌شان به مشاغل سطح‌پایین تهران و دیگر کلان‌شهرها روی می‌آورند، مجالی برای ورزش و پرورش قهرمانانی در سطح جهانی‌ نمی‌ماند. یادمان نرفته است کوهدشت همان جایی است که چند سال پیش 17 جوان غالباً تحصیل‌کرده‌اش که برای کارگری به تهران کوچانده شده بودند، زیر خروارها خاک به خواب رفتند. آخرش هم کسی نفهمید مسببین آن حادثه چه کسانی بود؟ آیا در محکمه‌ای محاکمه شدند؟ آیا بازماندگان آنها به حقوق خود رسیدند؟ .......... به هر روی جا دارد مسئولان استان، به ویژه جناب مهندس بازوند که خبر استانداری ‌ایشان، دیروز روی تلکس‌های خبری رفت پاداشی ویژه برای پهلوان کوهدشتی در نظر گرفته و تقدیری شایسته از وی به عمل آورند.

 اپیزود دوم:

 آقایان مسئول باور کنید اگر آن 1/5 میلیاردی که به جیب فلان فوتبالیست ریخته می‌شود در جاهای مستعدی مثل کوهدشت، اندیمشک و ... سرمایه‌گذاری شده و امکاناتی مثل سالن کشتی و تجهیزاتی اولیه‌ فراهم گردد، خواهید دید این مناطق تنها یک نعمت‌پور یا عبدولی نخواهند داشت. کسی منکر استعداد و شایستگی‌های جایی مثل مازندران در کشتی نیست اما به دلیل عدم عدالت در توزیع امکانات ورزشی، کشتی مناطقی چون کرمانشاه، لرستان، خوزستان، همدان و ... دیگر فروغ دهه‌های گذشته را ندارند. تراژدی تیم فوتبال گهر دورود که به دلیل نبود ورزشگاه از دیدارهای خانه‌ای محروم و به لیگ یک سقوط داده شد، نمونه‌ی دیگری از فقر زیرساخت‌های ورزشی در این مناطق می‌‌باشد. به هر حال با تأکید بر یادداشت ابراهیم خدایی [لینک مطلب] مسئله‌ی ورزش را نمی‌توان از اقتصاد و سایر معضلات ریز و درشت این مناطق جدا کرد، بلکه نسخه‌ای ملی و فرااستانی می‌طلبد.‌

اپیزود سوم:

 مطلبی در سایت میرملاس نیوز با عنوان "وقتی دلاور ایرانی برابر یک وطن‌فروش ایرانی برد" منتشر شده که جای تأمل دارد.[خوشبختانه این مطلب از سایت میرملاس حذف شده است] غیرت، دلاوری و کارستان طالب نعمت‌پور جای هیچ حرف و بحثی ندارد. اگرچه تغییر ملیت سامان طهماسبی با احساسات وطن‌دوستانه‌ی ایرانیان مغایرت دارد اما به نظر حقیر عنوان وطن‌فروش به هیچ وجه برازنده‌ی این جوان شایسته کُرد نیست، که افتخاراتی نیز برای کشورمان آفریده است. در مسابقه‌ی فینال شنبه شب به اندازه‌ی انگیزه‌ی طالب‌نعمت‌پور در چهره‌ی سامان طهماسبی غم و تردید دیده می‌شد. واقعیت‌ها را بپذیریم، با حس غیرت و وطن‌دوستی در دنیای امروز به هیچ کسی مسکن، ماشین و درآمد نمی‌دهند. ورزشکاری که عمر و جوانی‌اش را در راه ورزش صرف می‌کند معلوم است که صاحب شغل و درآمد دیگری نمی‌شود،  یک ورزشکار حق دارد به فکر آینده‌ی خود و خانواده‌اش باشد بخصوص در چند صباح دیگر که عمر ورزشی‌اش به پایان می‌رسد. مسئولانی که شعار حمایت از ورزش اول‌شان گوش فلک را پر کرده است کجایند؟ چرا کسی نگفت دلیل کناره‌گیری زودهنگام فرنگی‌کاران طلایی المپیک سال گذشته لندن چه بود؟ آیا امثال نعمت‌پور، عبدولی، طهماسبی، نوروزی و ... به اندازه‌ی یک فوتبالیست درجه چند استقلال، پرسپولیس و سپاهان از ورزش این مملکت سهم ندارند. به هر حال سرنوشت سامان طهماسبی، بایستی تلنگری برای مسئولان ورزش کشور باشد. اتفاقی که امیدواریم دیگر شاهد آن نباشیم.

 

در همین زمینه:

غرش غیرت کوهدشت بر قله ی افتخار جهان/ طالب نعمت پور قهرمان کشتی فرنگی جهان شد

لرستان شادمان از کسب طلای کشتی فرنگی قهرمانی جهان/ تبریک انجمن سرفرازی به طالب نعمت پور/ کم کاری لربلاگ ها