شنبه, 27 آبان 1396  

جدیدترین مطالب

کورش-قانون-یکسان-و-فرهنگ-ثابتی-را-به-ملل-مختلف-تحمیل-نمی-کرد
  علی باجلان / در این روزگار که بیشترین تهاجمات نسبت به فرهنگ های بومی...
سامان-فرجی-بیرگانی-به-سوگ-پدر-نشست
  پدر محترم همکار عزیزمان، سامان فرجی بیرگانی، نویسنده و فعال فرهنگی و...
کریستف-کلمب-باشیم-اما-کشفیات-مان-در-حدّ-«شباهت-دو-کلمه»-نباشد-آیا-در-قفقاز،-پاکستان-و-اندونزی-لر-داریم؟
  ابراهیم خدایی / در تمام زبان های دنیا کمابیش همین حروفی که ما در فارسی...
پیشنهاد-مکان-یابی-مرکز-سیماشکی-عیلامی-در-خرم-آباد
  دکتر محمد بهرامی / احتمالا این دژ که شواهدی از آن در لایه های زیرین...
صدا-و-سیما،-صدای-مردم-لُر-را-بشنود
  لهراسب قلی پور لوایی / لُر قومی است که در طول تاریخ از ایران دفاع کرده...
لک-داغستان-با-لک-لرستان-ارتباطی-با-هم-ندارند-«اسم-های-مشابه»-میان-همه-فرهنگ-ها-و-مناطق-جهان-وجود-دارد
  عیسی قائدرحمت/ خطاهای ناشی از شباهت اسامی اخیرا در موارد متعددی مثل لک...
مخالفت-شوراى-علمى-بازبينى-با-پخش-سريال-«سرزمين-مادرى»-لزوم-اعاده-حیثیت-از-سردار-اسعد-بختیاری
  مصاحبه های غیرکارشناسانه برخی از مدیران و هم چنین کارگردان سریال نه...
سرزمین-کهن-و-امکان-گشودن-گره-ای-که-در-دست-صدا-وسیماست
  سامان فرجی بیرگانی / در ماجراهای سدّ گتوند، تونل کوهرنگ، سریال سرزمین...
فوتبال؛-ابزاری-برای-هویت-خواهی-جامعه-لر
  ابوالفضل بابادی شوراب/  تیم هایی همچون نفت مسجدسلیمان ، گهر دورود ،...
دالالا-اثری-نو-از-حسین-حسین-زاده-رهدار
   حسین حسین زاده رهدار /دالالا برای آموزش لالایی لری به مادران است تا...
 

 
 

یک متخصص برنامه ریزی شهری؛ بوم گرایی حلقه مفقوده نامگذاری های معابر در شهر خرم آباد است

 

دکتر میرزاپور: در آیین‌نامه نام‌گذاری اماکن شهری آمده است: "در نام‌گذاری علاوه بر توجه به شخصیت‌های ملی و قهرمانان، به شخصیت‌های محلی هر منطقه نیز توجه شود" اما به این توصیه هیچ توجهی نمی شود.

 

 

 

به جای نگاه کارشناسی به مقوله نام‌گذاری معابر، شاهد تأکید افراطی بر سلیقه‌های سیاسی هستیم. اين نظر دکتر "سلیمان میرزاپور" است كه دكتراي برنامه‌ريزي شهري دارد. او معتقد است در نام‌گذاری‌ها باید به ویژگی‌ها و هویت‌های خاصّ مکان توجه کنیم.

خبرگزاری یافته با اين متخصص برنامه‌ريزي شهري گفت‌گويي ترتيب داده كه در پي مي‌خوانيد:

روند نام‌گذاری‌ها در شهر خرم‌آباد را چگونه می‌بینید؟


به طور کلی می‌توان گفت مسئولین مربوط در نام‌گذاری‌ها به دو گونه عمل می‌کنند: برخی فقط بر مفاخر و نام‌های ملی تاکید دارند و عده‌ای نیز تاکیدشان اغلب بر نام شهدا يا نام‌های عقیدتی است. البته نام‌های بومی هم در این سال‌ها برای اماکن معدودی به تصویب رسیده که متاسفانه تعداد آن‌ها زیاد نیست، می‌توان گفت که اغلب بحث‌ها بر سر همان دو مورد بوده است، حال آن که چیزی که در این میانه مغفول مانده، نام‌های بومی هستند.

در خصوص نام‌هاي بومي بيشتر توضيح دهيد.


ما هم هم مفاخر بومی داریم که چهره ملی هستند و هم شهدایی که لرتبار هستند و چهره ملی مانند شهید بروجردی (مسیح کردستان) داریم، چهره‌هایی داریم از شهداء نام‌آشنا برای مردم استان مثل شهید چاغروند، شهید سرهنگ هوشنگ بیرانوند، شهید حاج اصغر لشنی و .. نمی‌خواهم برای خواننده این مصاحبه به گونه‌ای جا بیافتد که مفاخر و یا شهدای لر نسبت به سایر هموطنان برتری دارند، دكتر سليمان ميرزاپوراما به منظور تقویت حس مکان و نیز حس اجتماع و ارتقاء هویت شهری لازم است که بر نام‌های بومی تاکید بیشتری بشود.
همچنین باید اضافه کنم نام‌گذاری مناطقی در شهر به نام مفاخر بومی زنده، نشان‌دهنده روحیه قدرشناسی در سطح جامعه و تشویق این افراد و ترغیب افراد و استعدادهای دیگر برای انجام کارهای مثبت در جهت پیشرفت جامعه می‌شود.
شهر خرم‌آباد به عنوان یک شهر قومی و بزرگترین شهر لرنشین می‌بایست رنگ و بوی نام اماکن آن کاملا معرف هویت خاص و متمایز آن باشد و این در صورتی است که ما حتی در طراحی المان‌های شهری هم موفق عمل نکرده‌ایم. می‌دانید که ما المان‌های چینی هم در خرم‌آباد داریم.
در چند سال اخير به رغم وجود برخي نقاط مثبت مديريت شهري در استفاده از ظرفيتي كه در رابطه با هويت شهري در شهر خرم‌آباد وجود داشته، كاستي‌هاي فراواني نيز به چشم مي خورد. به طوري كه برخي ميادين شهر خرم‌آباد مزين به المان‌هاي نه ايراني- اسلامي و نه لري، بلكه چيني شده‌اند و به نظر بنده حقير اين‌گونه موارد، هنر و برنامه‌ريزي شهري اين منطقه را زير سوال مي‌برد. متاسفانه اغلب کسانی که در این زمینه تصمیم‌گیرنده هستند اعم از شورای شهر و ... هیچ‌کدام تخصص لازم را ندارند و با متخصصین هم مشورت نمی‌کنند و درک مبحث هویت شهری و به طور اخص استفاده از نام‌های بومی برای این دوستان، بسیار سخت است و معمولا با مقاومت و گاها تمسخر افراد مواجه می‌شویم.

اهمیت نامگذاری بومی در چیست؟


در دوره‌اي كه بي‌هويتي در شهرهاي ما موج مي‌زند و نمادهاي مدرن در جاي‌جاي شهرها خودنمايي مي‌كند، پس زدن عناصر هويت‌بخش، نوعي جفا در حق شهروندان است. هويت يا چيستي متمايز و متفاوت، همواره بر ارتقاء حس تعلق به مكان شهروندان موثر است و عدم وجود درك درست آن از سوي مديريت شهري، تنها عدم شناخت و درك صحيح مديران شهري از شهر را نشان مي‌دهد. هويت يك شهر ابنيه و آثار تاريخي، ويژگي‌هاي طبيعي، فرهنگي، زباني يا ساير ويژگي‌هاي قومي شهر است. هويت، گاه خود را با يك نام بومي، يك تنديس و يا يك فضاي متمايز شهري نشان مي‌دهد. جدا از نقش هويت در ايجاد حس مكان شهروندان كه اوج شهرگرايي و نه شهرنشيني صرف است، تاثير به‌سزايي در توسعه گردشگري نيز دارد.
خرم‌آباد را نباید با شهرهایی چون اراک، سمنان و ... مقایسه نمود. خرم‌آباد به عنوان نقطه ثقل جمعیتی قوم لر و نیز مرکز حکومت لرستان فِیلی (تا چند صده قبل)، را باید با شهرهایی در حد خود قیاس نمود، شهری که نمادهایی از مناطق مختلف لرنشین می‌بایست در آن وجود داشته باشد. نحوه نامگذاری اماکن و طراحی المان‌ها باید به گونه‌ای باشد که افرادی از ایلام، بروجرد، بختیاری، نورآباد، نهاوند و کوهدشت و ... هم به این شهر حس تعلق پیدا کنند.
چه اشکال دارد یک میدان در شهر خرم‌آباد به نام بروجرد یا ایلام اختصاص پیدا کند؟ چه اشکال دارد نام سردار شهید بروجردی بر روی پل‌ها و شهرک‌هایی در خرم‌آباد گذاشته شود که هنوز نام مشخصی ندارند.
شهرسازی مستلزم تعامل میان مسئولین و مردم است، روند از بالا به پایین دیگر جواب نمی‌دهد. شهرهای امروز ما بیش از هر چیز نیازمند حس تعلق و وابستگی شهروندان هستند. نتیجه دلزدگی و بی‌علاقگی شهروندان به شهر مهاجرت از شهر به شهرهای دیگر، عدم مشارکت شهروندان، عدم پرداخت مالیات، وندالیسم و ده‌ها مشکل دیگر است.

اوضاع نام‌گذاری‌های بومی در سایر شهرها از این نظر متفاوت با خرم‌آباد است است؟


شهرسازی مدرن و مشابه در تمام شهرهای کشور نیز می‌تواند باعث بی هویتی شهرها گردد، این در حالی است که برنامه‌ریزی شهرها باید به سمت هویت‌یابی و تقویت فرهنگ بومی شهروندان سیر کند. این اقدامات می‌تواند در نگهداری و مرمت آثار تاریخی، معماری بناها، طراحی المان های مرتبط با فرهنگ بومی و نام‌گذاری خیابان‌ها خود را نشان دهد.
نام‌گذاری‌ها در شهرهای قومی در ایران به شدت حول مفاخر بومی است. اخیرا در کردستان نام‌های زیادی از اماکن شهری به نام‌های بومی تغییر پیدا کرد. آذربایجان هم همین طور است اغلب مفاخر آذری در اولویت نام‌گذاری قرار دارند وا استفاده از نام‌های ترکی امری پذیرفته شده است.

بستر قانونی برای نام های بومی وجود دارد؟


در آیین‌نامه نام‌گذاری اماکن شهری آمده است که نام ‌شخصیت‌های فرهنگی، ادبی، علمی، سیاسی و تاریخی ایران و اسامی راجع به اندیشه، فکر و هنر و نیز مظاهر طبیعت زیبای ایران می‌تواند برگزیده‌ شود. همچنین به صراحت قيد شده است که "در نام‌گذاری علاوه بر توجه به شخصیت‌های ملی و قهرمانان، به شخصیت‌های محلی هر منطقه نیز توجه شود".

آیا ظرفیت نامگذاری بومی در شهر خرم آباد وجود دارد؟


بله خوشبختانه مردم لر هم مفاخر زیادی دارند و هم شهدای والا مقامی اما حتی در مورد شهدا از این ظرفیت استفاده نشده است. شعرای گران‌قدری مانند میرنوروز، ملا منوچهر، ملاپریشان و صدها چهره دیگر، هنرمندانی چون مرحوم حسین پناهی، مسعود بختیاری، رضا سقایی، مومن‌علی جوزی‌پور، امام‌قلی امامی و... صدها نفر دیگر که بنده حضور ذهن ندارم همگی بیش از نام یک میدان یا خیابان بر گردن ما حق دارندT اما متاسفانه مجموعه مدیریت شهری و شورای شهر تا کنون نتوانسته‌اند از این ظرفیت به خوبی استفاده کنند كه احتمال مي دهم به دليل ناآشنايي آن‌ها با اين مفاخر باشد.

چه پيشنهادي داريد؟


باید دو مسئله از سوی مدیران و شهر وندان پذیرفته شود: اول این که شهر موجودیتی زنده و پویاست و مانند یک انسان دچار بیماری روحی (اجتماعی و فرهنگی) و جسمی(کالبدی) می‌گردد، بافت‌های مسئله دار شهری عینا مانند سرطان، سلامت شهر را به خطر می‌اندازد و عدم توجه به روح و روان شهر (مسایل فرهنگی، هویتی و ...) نیز مشکلاتی مرتبط را به وجود می‌آورد.
دوم اين كه درمان و التیام زخم‌های شهر و به طور کلی برنامه‌ریزی برای شهر همچون هر مقوله تخصصی دیگر، باید به افراد متخصص سپرده شود.

گفت‌گو از: احد رستگارفرد/ پايگاه خبري يافته

اضافه کردن نظر

نظرات خود را، حداکثر در 800 کاراکتر، به خط فارسی بنویسید. نظرات حداکثر ظرف 72 ساعت بازبینی می شوند و در صورت تایید و صلاح دید مدیریت سایت به نمایش در می آید.

کد امنیتی
تازه کردن

نظرات  

 
#1 دیارا 1395-05-01 00:33
وقتی که یک انسانی که صد سال عمر کرده آیا میتوان ۵۰ دهه اول عمرش را نادیده گرفت؟مشکل ما همین افراط و تفریط است.گاهی باستان را میچسبیم بدون توجه به ایران بعداز اسلام و گاهی ایران اسلامی را بدون توجه به باستان.متاسفانه اعتدال را سرلوحه کار قرار ندادیم.بالاخره اسامی زاده همین سرزمین و تاریخ مشترکمان است نباید با دیده شک به آنان نگاه کنیم یا توهم توطعه را در ذهن بپرورانیم.