سه شنبه, 02 آبان 1396  

جدیدترین مطالب

صدا-و-سیما،-صدای-مردم-لُر-را-بشنود
  لهراسب قلی پور لوایی / لُر قومی است که در طول تاریخ از ایران دفاع کرده...
لک-داغستان-با-لک-لرستان-ارتباطی-با-هم-ندارند-«اسم-های-مشابه»-میان-همه-فرهنگ-ها-و-مناطق-جهان-وجود-دارد
  عیسی قائدرحمت/ خطاهای ناشی از شباهت اسامی اخیرا در موارد متعددی مثل لک...
مخالفت-شوراى-علمى-بازبينى-با-پخش-سريال-«سرزمين-مادرى»-لزوم-اعاده-حیثیت-از-سردار-اسعد-بختیاری
  مصاحبه های غیرکارشناسانه برخی از مدیران و هم چنین کارگردان سریال نه...
سرزمین-کهن-و-امکان-گشودن-گره-ای-که-در-دست-صدا-وسیماست
  سامان فرجی بیرگانی / در ماجراهای سدّ گتوند، تونل کوهرنگ، سریال سرزمین...
فوتبال؛-ابزاری-برای-هویت-خواهی-جامعه-لر
  ابوالفضل بابادی شوراب/  تیم هایی همچون نفت مسجدسلیمان ، گهر دورود ،...
دالالا-اثری-نو-از-حسین-حسین-زاده-رهدار
   حسین حسین زاده رهدار /دالالا برای آموزش لالایی لری به مادران است تا...
توسعه-استان-قم-در-سایه-مظلومیت-الیگودرز
  نویدی خوش برای مردم استان قم که با شنیدنش بار دیگر زخم کهنه لرستان سر...
روز-پزشک-و-یادی-از-پزشک-افسانه-ای-لرستان
   رضا فرهادی / جریان زندگی، خصایص و مبارزات دکتر اعظمی شباهت کم نظیری با...
ایرج-خوانی،-نماد-درخشان-بومیابی-در-شعر-و-موسیقی-لرستان
   ابراهیم خدایی /نه فقط در مقام کلام و موسیقی که در بینش نیز ایرج شباهتی...
لرستان-و-شبح-امیر-احمدی
   دکتر روزبه کلانتری / چند روز پیش در خبرها آمده بود که لانۀ قدیمی...
 

 
 

شعری به گویش بختیاری برای کودکان مظلوم غزه

همدرد

نالشِ دریا اِزَنِه سازِ چَپی رُوز وُ شَو، سی چَپَو//ناله های دریا آواز غمگین سر می دهد برای این قتل و غارت

دُزگَلِ دَورون اِبرن جَونِ مُون،بی اَمون // دزدهای زمانه مهلت نمی دهند و جان ما را می گیرند

نالشِ دریا اِزَنِه سازِ چَپی رُوز وُ شَو، سی چَپَو//ناله های دریا آواز غمگین سر می دهد برای این قتل و غارت

دُزگَلِ دَورون اِبرن جَونِ مُون،بی اَمون // دزدهای زمانه مهلت نمی دهند و جان ما را می گیرند

وا پَلِ اَو،گُوم مُو دل دردِ خُوم،چی تُونُم // با موج دریا درد دلم را گفتم که مانند تو در غروشم

سَر کُوِه دریا وِ دَرد، وا یَه بَرد // دریا از درد سر خود را به سنگ می کوبد

اَقِه دِره جُورِ یَه کُر مُرده دا،وا صدا // گریبان چاک می کند،مانند مادر پسر را از دست داده

سینه وِلِنگ واز وُ قُرُمنِه هَمَس ،یه نفس // سینه اش باز است دایم می غرد

غمِ پسین، خین وِ مِرزِنگ اِچکونه وِ اَو، آفِتَو // غم غروب خون خورشید را در آب می ریزد

مین دِیُون دوزخ شو قام اَوی،چی هَفی // مانند افعی در دهان دوزخ شب پنهان شد

حُوشه مَه مین اَو،پَل بُوُریده یَدَو // خوشه همتاب در آب گیسو بریده است

سر اِنِهُم چی کلو،دینِ هَمو مَهیِ نُو // مانند دیوانه به دنبال ماه نو می روم

چی ری ماتِ دَدوو،مین عزای گگو // مانند روی از حالت افتاده خواهر در عزای برادر

ناله کُنه مرغ گرفگار،زار // مرغ گرفتار ناله زار می کند

وُوُی کِه پِرپِر اِبُوِه روز دی،سَر شُمی // ای وای که روز در اول شب پرپر شد

تا که تیه کار اِکُنِه شَو پتی،روز نی // دیگر روزی نیست تا چشم کار می کند شب است

تَحل اَوی مزه روزا دیه،خَرس نَبُوره تیه // روزگار تلخ شده ،اشک چشم تمام نمی شود

یون که تو بینیس و دیر روز نی،گول زنی // اینکه از دور می بینی روز نیست،فریب دهنده ایست

زردی خاکه، کِه وِ تَرسس بُری،رنگِ  ری // زردی خاک است که ترسیده و رنگش پریده است

تحلی زُورخندِ یَه افتو دیَی،جُورِ یَه زردی نی // خنده تلخ و به زور خورشید است که مانند نی رنگ ندارد

منده تَه شَوی شَه، رَوزُمِ نُور،سی یه کور // در انتهای شب سیاه روزنه ای برای کوران وجود دارد

بیدِ بِنه وَنده چِه وازیر سَرس،خَرس اِریزه پرس// درخت بید را بنگر از خجالت سر به زیر افکنده و اشکبار است

من قفس سور اِسُوسیم همه،یه دَفه // در این قفس سرخ همه ما با هم می سوزیم

یخ ازنه اورِگریوه دیه،مین تیه // اشک نیز در چشم یخ می زند

خنده وِ لوا اِدُزه دردِ مِرد،وُوُی کِه دنیا چه کِرد // دنیا چه کاری کرده که حتا خنده درد را از مرد دزدیده

آینه ری بَسه یَه زنگار تحل،سی بَچَل // برای کودکان آیینه رخسار زنگار بسته است

برف میا،ری سیا،سی بچُون،اِی زَمون // به خاطر بچه ها موی سفید شده،رخساره  سیاه است در این زمان

پای امیدمون منِ زنجیر غم، بَسِهِ دسِ سِتم // پای امید واری در زنجیر غم و بسته ستم است

شیر دلِ کِردنه زنجیر پیر،وَختِ دیر // دیرگاهی است شیر دلها را اسیر زنجیر کرده اند

دَس وِ جیتُم اِنه یَه بُضغِ تَر،اَفتوِ کردن لِور // بغضی تازه گلویم را گرفته زیرا آفتاب را پنهان کردند

دیه وِگوشی نیا، بونگ قلا، یا شغال،مین مال // دیگر آواز کلاغ یا شغالی در این آبادی به گوش نمی رسد

منده گل حسرت و آه بلند،وا کمند // گل حسرت و کمند بلندی مانده است

کاش که بی رُوسَمِ دَورون کِه بِدوزه وِ دیر،جورِ شغادا وِ تیر// ای کاش رستمی بود تا شغادان را با تیر بدوزد

یا ای کِه اسبندیار،من دیار. // یا کسی مثل اسفند یار در این دیار باشد

اَر بِوَنِن پامِ و پولاد سرد،جُورِ مرد // اگر مانند مردان پایم را در زنجیر بگذارند

پامِ مُو پَس نی کشم،تا کِه نفس اِی کشم // من عقب نشینی نمی کنم تا زنده هستم

سینه تنگم ادرم تا گلی،لشکر شَونه وَرُوانُم بره هر منزلی // سینه تنگم را تا گلو پاره می کنم تا شب سیاه فراری شود

تا بر شو مِین یَه سیاره دی،چی دُزی // تا شب مانند دزدی به سیاره دیگری فرار کند

خَرمن شادی بِه درا مِن دلا، چی نها // خرمن شادی مانند قدیم ها سبز شود

سَوز وُ بهاری بیوه مال مون،خَش اَوه احوالمون // دنیایمان سبز و بهاری شود و حالمان خوش گردد.

منبع: وبلاگ فرهنگ و ادبیات بختیاری

اضافه کردن نظر

نظرات خود را، حداکثر در 800 کاراکتر، به خط فارسی بنویسید. نظرات حداکثر ظرف 72 ساعت بازبینی می شوند و در صورت تایید و صلاح دید مدیریت سایت به نمایش در می آید.

کد امنیتی
تازه کردن